bouw je mee aan
de toekomst van wonen

Had je tijdens je studie al het idee dat je voor een woningcorporatie zou kiezen?

‘Het was zeker een optie, maar niet iets waar ik bewust naartoe werkte. Tijdens mijn studie kwam ik woningcorporaties wel tegen, bijvoorbeeld als respondenten bij een onderzoek. Daardoor wist ik dat het kon, maar eerlijk gezegd had ik geen duidelijk beeld van wat een corporatie precies deed. Pas later, toen ik er tijdens mijn afstudeerstage mee in aanraking kwam, werd het concreter.’

Hoe zag jouw stap naar de corporatiesector er uiteindelijk uit?

‘Mijn afstudeeronderzoek ging over achterstallig onderhoud in opdracht van de gemeente waar ik stage liep. Bij één woningcorporatie kreeg ik alle informatie die ik nodig had en mocht ik mijn resultaten presenteren aan het managementteam. Ik greep mijn kans en eindigde de presentatie met de mededeling dat ik op zoek was naar een baan. Een dag later werd ik gebeld of ik niet bij hen wilde beginnen. Eerst tijdelijk, later in een vaste functie als Projectleider Planmatig Onderhoud. Nu werk ik sinds een paar maanden als Projectontwikkelaar bij Leystromen.’

Wanneer voelde je: dit is écht het werk voor mij? 

‘Wat me meteen aansprak, is de combinatie van bouwen én betekenis hebben. Ik hou van het tastbare – de stenen, het fysieke product – maar ook van het maatschappelijke deel. Je doet iets voor mensen, voor hun woonomgeving, en tegelijk voor een stad of dorp als geheel.

Op welke manier merk je dat terug in je dagelijkse werk? 

‘Als projectontwikkelaar ben ik betrokken van de allereerste schets met de architect en de gemeente tot aan de oplevering. De ene dag sta ik op de bouwplaats, de volgende dag zit ik aan tafel voor de planvorming. Elk project kent zijn eigen uitdagingen en fases. Dat maakt het afwisselend. Hier begeleid ik zo’n tien projecten tegelijk, in mijn vorige baan waren het er soms dertig. Het tempo ligt hoog, want de woningnood vraagt om actie. Dat maakt het ook urgent en relevant: je ziet direct waaraan je bijdraagt.’

Je noemde net al de woningnood. Met welke maatschappelijke uitdagingen voel jij je het meest verbonden?

‘Het woningtekort is zonder twijfel de grootste. Daarnaast duurzaamheid, al vind ik dat vaak een containerbegrip. Iedereen wil duurzame keuzes maken, maar het is soms lastig om concreet te bepalen wat de beste stap is. Bovendien zijn de kosten vaak hoger, waardoor je moet balanceren tussen betaalbaarheid en duurzaamheid. Ik probeer vooral te focussen op slimme, haalbare oplossingen die daadwerkelijk verschil maken. Maar uiteindelijk gaat het om woningen: mensen moeten gewoon een plek hebben om te wonen. Dáár doe ik het voor.’

Wat maakt jouw werk soms zwaarder dan mensen van buitenaf denken? 

‘Mensen roepen vaak: bouwen, bouwen, bouwen. Maar in de praktijk is dat veel ingewikkelder. Je hebt te maken met talloze regels, vergunningen, beleid dat telkens verandert en de belangen van heel veel verschillende partijen. Alsof de corporatie het allemaal maar even kan oplossen. Terwijl je dagelijks ervaart hoeveel hobbels er op de weg zitten. Het is echt complexer dan het van buitenaf lijkt.’

Zijn er momenten die je zijn bijgebleven waarin je zelf verschil kon maken? 

‘Zeker. Bij mijn vorige werkgever heb ik voor een wijk met veel achterstallig onderhoud een meerjarenplan opgezet. Samen met een aannemer hebben we dat concreet gemaakt en we hebben bewoners heel duidelijk kunnen vertellen: in jaar X gebeurt dit, in jaar Y dat. Zo kregen ze echt perspectief. Dat plan heb ik grotendeels zelf mogen vormgeven, met veel vrijheid vanuit mijn leidinggevende. Het was mooi om te merken dat je zoiets tastbaars kan betekenen voor bewoners.’

En hoe ervaar je de arbeidsvoorwaarden bij een woningcorporatie?

‘Heel positief. Ik denk dat veel mensen niet weten hoe goed het hier geregeld is. Qua salaris en zeker ook secundaire voorwaarden hoef je écht niet onder te doen voor de commerciële sector. Zelf hecht ik veel waarde aan een goede werk-privébalans, bijvoorbeeld een vaste vrije dag, en dat kon gewoon geregeld worden. Daarnaast is er veel ruimte voor persoonlijke ontwikkeling, via opleidingen of de Coöperatie Academie. En er is veel flexibiliteit: zolang je je werk goed doet, krijgje de vrijheid om het op jouw manier te organiseren. Dat maakt het heel aantrekkelijk om hier te werken. Voor hetzelfde geld kun je hier dus werken aan impact en betekenis.’

Wat leer je in dit werk wat je elders niet snel zou leren? 

‘Vooral het schakelen tussen heel veel partijen en belangen, zonder het grotere doel uit het oog te verliezen. Ik ben zelf resultaatgericht, maar je leert hier dat je keuzes moet maken: wie neem je mee in welk proces, hoe zorg je dat je vaart houdt? Dat was voor mij echt een leerschool. Daarnaast waardeer ik de laagdrempelige cultuur enorm. Met zo’n 140 collega’s ben je groot genoeg voor professionele slagkracht, maar klein genoeg om elkaar snel te vinden en dingen voor elkaar te krijgen.’

Wat zou je zeggen tegen mensen die twijfelen of werken bij een corporatie wel de moeite waard is? 

Ik begrijp de twijfel, zeker als je gewend bent aan de commerciële kant. Daar draait het vaak om de volgende klus of het rendement van stenen. Hier draait het om de lange termijn en om wat je betekent voor mensen en voor de samenleving. En geloof me: de arbeidsvoorwaarden zijn goed, je krijgt veel verantwoordelijkheid én vrijheid, en je werkt in een betrokken sfeer. Dus voor hetzelfde geld kun je kiezen om letterlijk te bouwen aan een beter Nederland. Voor mij is die keuze voorlopig heel duidelijk.’

Zie je jezelf ooit nog de overstap maken naar commerciële projectontwikkeling?

‘Zeg nooit nooit. Ik heb me er in het verleden wel op georiënteerd, maar bewust de keuze gemaakt om het niet te doen. Voor de komende jaren zit ik hier helemaal op mijn plek. Maar ik heb nog een lange carrière voor me, dus wie weet ooit. Voor nu vind ik het vooral mooi dat ik hier mag werken aan projecten die er echt toe doen.’