maak je het verschil
voor een ander

Hoe kwam je bij een woningcorporatie terecht?

‘Dankzij mijn zus, zij werkt al jaren bij een woningcorporatie en stuurde me een vacature door. Mijn eerste gedachte was eerlijk gezegd: dat is niks voor mij. Ik had geen ervaring in de sector en wist nauwelijks wat een buurtbeheerder deed. Maar toen ik de functieomschrijving las, dacht ik meteen: dit ben ik. Een maand later werkte ik hier.’

Wanneer voelde je voor het eerst: dit werk past echt bij mij?

‘Vrij snel. Ik merkte dat ik veel energie kreeg van het contact met bewoners. In mijn vorige werk draaide veel om commerciële doelstellingen en targets. Hier draait het om mensen. Dat past veel beter bij wie ik ben. Ik haal voldoening uit gesprekken, verbinding maken en iets betekenen voor iemand die dat nodig heeft.’

Wat doet een buurtbeheerder?

‘Ik noem mezelf vaak de ogen en oren van de wijk. Ik ben veel buiten, loop rond in de complexen en probeer zichtbaar te zijn voor bewoners. Mensen komen bij mij met vragen, zorgen of problemen. Soms gaat het om overlast, soms om praktische zaken en soms heeft iemand gewoon behoefte aan een luisterend oor.’

Deze campagne heet ‘Voor hetzelfde geld’. Wat betekent dat voor jou?

‘Dat ik werk doe waar ik trots op ben én dat de voorwaarden goed geregeld zijn. We hebben een goed salaris, veel flexibiliteit en volop ontwikkelmogelijkheden. Zelf gebruik ik bijvoorbeeld mijn vitaliteitsbudget voor voetbal. Maar uiteindelijk zit de grootste waarde voor mij in het werk zelf. Ik ga iedere dag met plezier naar mijn werk.’

Met welke maatschappelijke uitdaging voel jij je het meest verbonden?

‘Met leefbaarheid. Voor mij gaat dat verder dan een schone straat of een nette woning. Het gaat erom dat mensen zich veilig voelen, elkaar kennen en echt thuis kunnen zijn in hun buurt. Een woning is belangrijk, maar het gevoel dat je ergens thuishoort misschien nog wel meer.’

Waar komt die betrokkenheid vandaan?

‘Dat heeft veel met mijn eigen achtergrond te maken. Mijn ouders komen uit Congo en spraken vroeger nauwelijks Nederlands. We hebben jarenlang hulp gekregen van mensen die ons hielpen met formulieren, gesprekken en praktische zaken. Mijn zus en ik vertaalden vaak voor onze ouders. Daardoor heb ik van dichtbij gezien hoeveel verschil het maakt als iemand de tijd neemt om je te helpen.’

Merk je dat terug in je werk?

‘Zeker. Als ik bewoners spreek die moeite hebben met de taal of vastlopen in regels en instanties, herken ik dat vaak meteen. Dan zet ik soms net een stap extra. Niet omdat het moet, maar omdat ik uit ervaring weet hoeveel impact zo’n gebaar kan hebben.’

Welk werkmoment blijft je altijd bij?

‘Een bewoner die terminaal ziek was en graag nog naar buiten wilde met zijn partner. Hij had een scootmobiel nodig, maar er moest van alles geregeld worden. Samen met de gemeente en de WMO hebben we dat versneld opgepakt. Ik zorgde direct voor een stallingsplek in het complex. Daardoor konden ze in zijn laatste levensfase toch nog samen op pad. Hun dankbaarheid zal ik nooit vergeten.’

Wat zien mensen van buiten niet aan jouw werk?

‘Hoeveel verschillende rollen je eigenlijk hebt. Soms ben je bemiddelaar, soms vertrouwenspersoon, soms regelaar en soms degene die een moeilijke boodschap moet brengen.’

Wat heb je over jezelf geleerd?

‘Dat luisteren veel belangrijker is dan praten. Vroeger was ik vooral bezig met oplossingen bedenken. Nu weet ik dat je eerst moet begrijpen wat iemand echt bedoelt. Dat helpt me niet alleen in mijn werk, maar ook privé.’

Wat maakt het werk soms lastig?

‘Dat je regelmatig moeilijke gesprekken voert. Soms moeten bewoners worden aangesproken op gedrag of verwachten ze iets wat niet mogelijk is. Dan word je niet altijd gezien als de leukste persoon van de wijk. Maar als je eerlijk bent en uitlegt waarom je iets doet, ontstaat er meestal alsnog begrip.’

Waar ben je trots op?

‘Op de kleine dingen. Natuurlijk zijn leefbaarheidsprojecten mooi, maar vaak zit de grootste impact in persoonlijke momenten die niemand ziet. Een bewoner die zich gehoord voelt, iemand die weer verder kan of een probleem dat opgelost wordt. Dat zijn de momenten die voor mij tellen.’

Tot slot: wat zou er op een billboard mogen staan over jouw werk?

‘Je bent niet alleen. Ik help je.’