maak je met communicatie
echte impact.

Hoe ben je bij een woningcorporatie terechtgekomen?

‘Dat ging eigenlijk heel natuurlijk. Ik werkte in Amsterdam bij startups, maar was weer terugverhuisd naar Veenendaal, waar ik ben opgegroeid. Ik hoorde over Veenvesters via een bekende die er werkte. In eerste instantie twijfelde ik of een woningcorporatie wel bij me zou passen, maar na het sollicitatiegesprek was ik om. Het voelde meteen goed: een grotere organisatie, ruimte om te leren én werk dat ergens over gaat.’

Wanneer voelde je voor het eerst: dit werk raakt iets in mij?

‘Tijdens een interview met een huurder voor onze papieren nieuwsbrief. Ik had al veel verhalen gehoord via collega’s, maar dit was anders. Iemand vertelde hoe belangrijk zijn woning en de corporatie voor hem waren geweest. Toen besefte ik pas echt hoe groot onze rol kan zijn in iemands leven. Dat moment bevestigde voor mij dat ik de juiste keuze had gemaakt.’

Wat houdt jouw werk als communicatiemedewerker in?

‘Geen dag is hetzelfde, en dat vind ik juist leuk. De ene dag interview ik een huurder of collega, de andere dag werk ik aan interne communicatie, een flyer of een campagne. Ik verbind verhalen uit de organisatie met de buitenwereld. Soms is dat heel praktisch, soms juist persoonlijk, maar altijd met het doel om duidelijk en eerlijk te communiceren.’

Hoe kijk jij naar de arbeidsvoorwaarden?

‘Daar ben ik echt heel tevreden over. Zeker als starter is het salaris goed, maar wat voor mij minstens zo belangrijk is, zijn de ontwikkelmogelijkheden. Ik heb bijvoorbeeld een training gevolgd in schrijven op B1-niveau en mijn loopbaanbudget gebruikt voor een yoga-teachertraining. Die ruimte om te groeien en jezelf te ontwikkelen is voor mij veel waard.’

Hoe vind je het om op B1-niveau te schrijven?

‘In het begin vond ik het best lastig. Korte, eenvoudige zinnen schrijven zonder dat het kinderachtig wordt, is echt een vak. Maar ik merk nu hoe belangrijk het is. Je wilt dat iedereen begrijpt wat je bedoelt. Het dwingt je om helder te denken en echt te kijken naar wat de ander nodig heeft.’

Heb je veel contact met huurders?

‘Niet dagelijks, maar wel regelmatig. Bijvoorbeeld bij interviews, bewonersavonden of wanneer ik foto’s maak van een gerenoveerde woning. Daarnaast hoor ik via collega’s veel verhalen uit de wijk. Daardoor voel ik me toch verbonden met wat er speelt, ook al werk ik niet zelf in het veld.’

Met welke maatschappelijke uitdaging voel jij je het meest verbonden?

‘Met de woningnood. Ik zie het om me heen, vooral bij jonge mensen. Het is moeilijk om een betaalbare woning te vinden, en dat raakt me. Het geeft mijn werk extra betekenis om te weten dat ik bijdraag aan een organisatie die daar dagelijks mee bezig is.’

Wat zie jij op je werk dat mensen van buiten vaak niet doorhebben?

‘Hoeveel aandacht er is voor leefbaarheid. Voordat ik hier werkte, dacht ik bij een woningcorporatie vooral aan woningen verhuren. Nu weet ik dat er hele teams zijn die zich bezighouden met welzijn, veiligheid en contact in de wijk. Collega’s die huisbezoeken doen, zichtbaar zijn en samenwerken met andere instanties. Dat had ik zelf echt onderschat.’

Is er een werkmoment dat je is bijgebleven?

‘Een interview met een ondernemer in de wijk. Ik wilde eigenlijk een artikel maken over wijkvernieuwing, maar het gesprek werd veel persoonlijker. Hij vertelde hoe zijn winkel bijna een buurthuis is geworden voor mensen die het moeilijk hebben. Dat raakte me. Zulke verhalen laten zien hoe sterk een wijk kan zijn.’

Wat maakt jouw werk soms zwaarder dan mensen denken?

‘Mijn eigen werk voelt niet zwaar, maar ik zie wel wat collega’s meemaken. Zij krijgen soms te maken met schrijnende situaties of boosheid. Daar heb ik veel respect voor. Ik spreek vaak huurders bij wie het goed gaat, maar ik weet dat dat niet bij iedereen het geval is.’

Wat had je nooit van jezelf verwacht, maar vind je heel leuk?

‘Interviews afnemen. Van tevoren dacht ik niet dat ik dat zo leuk zou vinden. Elk gesprek is anders en je krijgt steeds een nieuw perspectief. Het helpt me om beter te communiceren en verhalen dichter bij mensen te brengen.’

Wat leer je hier wat je nergens anders had geleerd?

‘Dat sociale betrokkenheid en communicatie hand in hand gaan. Het gaat niet alleen om de juiste woorden, maar vooral om luisteren en je echt verplaatsen in de ander. Die combinatie neem ik in alles mee wat ik doe.’

Waar ben je trots op, zonder dat je het van de daken schreeuwt?

‘Op de interviews die ik heb gemaakt. Ik kreeg daar mooie reacties op en merkte dat mensen zich erin herkenden. Het voelt goed om iets te maken dat ertoe doet, zeker in mijn eigen stad.’

Tot slot: wat zou er op een billboard mogen staan over jouw werk?

‘Wonen gaat over veel meer dan een huis. Het gaat over mensen en hun verhalen.’